Slaperig keek ik op. De felle zon scheen in mijn gezicht. Ik had net een dutje op de parkeerplaats gedaan, na een lange rit vanuit het vakantieadres. Nog een paar uur te gaan en dan.. thuis.
Ik keek naar het bord voor me. Auto’s, campers, bussen, zonnig, regenachtig, parkeerplaatsen. Ik staarde ernaar, het leek een eeuwigheid te duren.
Bussen. Niet. Op. P2.
Dat was het. Dat was alles wat dit bord wilde zeggen.
Nu zou ik hier een professionele draai aan kunnen geven. Over lean, visueel management, keeping it simple. Over customer centric design en over wanneer standaardisatie fijn is voor de producent maar onwenselijk voor de eindgebruiker.
Maar ik doe alsof ik nog even met vakantie ben.
